32

وای از آن روزی که دل حکم کند و عقل تابع باشد، وای از آن روزی که دلت سرخوشانه در پی بازی های کودکانه اش بدود و عقلت چون مادری نگران مادام جست و خیز هایش را تماشا کند و گاهی برای حمایتش آغوش بگشاید، وای از آن دم که نه اهلِ خموش کردن عقل باشی و نه مردِ لگام زدن به دل..