نخوابیدن در شب های سال نو برایم عادت دیرینه ای ست که ترک کردنش احتمالا موجب مرض بشود. شاید به نوعی خود آزاری باشد اینکه در یک شب به سیصد و شصت و پنج شب فکر کنی و به دنبال یک اختتام باشکوه باشی، که خب بله به اختتام میرسی اما متاسفانه شکوهی ندارد. راستش را بخوابی نوشتن درباره نود و پنج کمی سخت است، اگر بخواهم منطقا استدلال هایم را از طرح این تئوری بازگو کنم شاید تا شب تحویل سال نود و شش طول بکشد پس ترجیح میدهم سکوت کنم و توپ را در زمین حافظه ام بیندازم، تا هرچقدر از نود و پنج را که خواست در خود حبس کند و هرچه را نخواست دور بریزد.
+ ۱۳۹۵/۱۲/۳۰ 7:0 Sleepwalker |
برچسب:
نویسنده: نیکا زارعیپور